Voor dit weekend kende ik zebra’s alleen van tv. Nu mocht ik op bezoek bij een echte zebra. Sporthal de zebra in Gouda welteverstaan. In 1993 geopend als 1000ste sporthal van Nederland. Te herkennen aan de zwart-witte strepen aan de buitenkant, zoals dat hoort bij zebra’s. Om het nog mooier te maken, waren er in de zebra nog veel meer zebra’s aanwezig! Wat een belevenis. Op de tribune de fans van VollinGo en in het veld de mannen van het eerste herenteam met zwart-witte sokken tot de knieën. Zij noemen zichzelf ‘de zebra’s’, te horen aan verschillende liederen tijdens de wedstrijd.

Een wedstrijd waarin de zebra’s maar moeizaam op gang kwamen. Een hoge servicedruk en goed aanvallend werk van onze zijde leidde al snel tot een coach die boos tegen een bal begon te slaan en te schoppen. De eerste set was met 14-25 een prooi voor ons.
Zebra’s laten zich niet zomaar vangen, en dat lieten ze merken in de tweede set. Waar ons spel iets wegzakte, beten de zebra’s van zich af en pakten de set ruim met 25-16.
Set 3 ging lang gelijk op, met de zebra’s de hele tijd 1 of 2 puntjes voor. Richting het eind van de set leken de zebra’s te ontkomen aan onze aanval. VollinGo pakte de set met 25-21 en nam zo een 2-1 voorsprong.

Ook de vierde set was er een die lang gelijk op ging. Maar nu was de voorsprong er opeens bij ons. Na een paar blocks op rij stond het 20-24 en moest de set wel worden binnen gehaald. Maar zoals eerder gezegd bijten zebra’s altijd goed van zich af. Setpoint 1, 2 en 3 werden nog vakkundig weggewerkt, maar het vierde en laatste setpoint was raak, 23-25 en een beslissende vijfde set.

In deze set namen wij een 6-9 voorsprong. Nog 1x een aanmoediging voor de zebra’s vanaf de tribune, en bij 12-13 was het echt weer spannend. Een paar benutte side-outs over en weer later, was de winst voor ons met 13-15. Na een mindere periode betekent dit de tweede overwinning op rij, waardoor we weer wat weg kruipen bij de onderste ploegen. Volgende week weer een thuiswedstrijd, in onze mooie groene kikkerhal.