Het is weer weekend, wat betekend dat we weer een spelletje volleybal mogen spelen. Deze week niet in onze vertrouwde Blauw wit hal, maar in de Kermit de kikker hal aan de Laan van Spartaan. Het is zo een fluoriserende kleur groen dat je er spontaan een epileptische aanval val krijgt en elke tegenstander die hier tegen ons speelt weet niet wat ze overkomt. Het vloertje is wel lekker moet ik zeggen.

Om 1500h zou de wedstrijd moeten starten, dus om half 2 zaten wij met zijn allen boven in de kantine. De stemming was goed, er werd gelachen en iedereen had er zin in. Het werd nog leuker toen Guillaume iets te laat was wat betekend dat hij maandag mag gaan staan en we hem onder vuur mogen nemen. Daniel deed ook nog een duit in het zakje. Hij verwoorde het zo: 'De Rotterdammers mogen blij wezen met deze wedstrijd, want nu zijn ze eindelijk eens in echt een mooie en normale stad.' BAM BAM

Goed, na een koffie uurtje en buikspiertraining was het tijd om ons om te kleden en het veld op te zetten. Nu kregen we te maken met de badmintonners die de hele hal afgehuurd hadden voor wel geteld 3 veldjes, die ze ook nog eens midden in de hal waren opgezet. Ze hadden de hal gehuurd tot half 3, wat onze 35 minuten duurden warming-up niet ten goede kwam. Wij mochten van die trainer absoluut niets met een bal doen of het net op te zetten, want anders liepen wij hun in de weg. Nadat de beste man tot 2 keer toe de zaalbeheerder erbij had gehaald om over ons te klagen, hebben we ons maar 20 meter achter het veld opgesteld en opgelet of we niet en ongeleid projectiel van een badmintonshuttle op ons hoofd kregen. Het zou je maar gebeuren... gelukkig is het OLVG om de hoek.

1500h. De wedstrijd begon uiteindelijk prima op tijd en konden we het spelletje spelen wat we allemaal zo leuk vinden. Afgesproken was dat we maximaal 2x over 1 side-out zouden doen en dit liep prima tot halverwege de set. Vanaf dit moment hadden we de touwtjes helemaal in handen en liepen we uit naar een voorsprong die we uiteindelijk niet meer uit handen gaven. 25-18.
Het liep weer lekker, iedereen was aan het lachen en had er plezier in. Ook set 2 liep goed, de afspraken werden na gekomen en ook hier liepen we op het moment dat het er toe deed uit naar een voorsprong die meer dan voldoende was om de set uit te spelen. 25-20

Set 3. De set die kon beslissen of we eindelijke weer eens een wedstrijd zouden winnen. Er leek niet aan de hand en we bleven prima de side-out lopen. 22-20, ineens kroop er iets van angst in ons spel waardoor wij ineens niet meer wisten wat we aan het doen waren. Kansen werden niet benut en er werd onnodig fout geserveerd. 23-25.

Dan moest het maar in de 4e set gebeuren. Zoals de voorgaande 3 sets liep het goed, het verschil was alleen dat Erasmus nu wel bij bleef tot aan het einde van de set. Het werd een bloedstollend einde, wat mij nachtmerries gegeven zou hebben waar het niet dat we de set uiteindelijk wonnen. Het was 24-23 voor ons en er werd door ons geserveerd, een lastige service. Zo lastig zelfs dat hij bovenop de net rand belandde. Er hoefde alleen maar een tik tegenaan gegeven te worden en we hadden gewonnen. Onze diagonaal had echter andere plannen want hij speelde hem zo in de handen van Erasmus terug. Uiteindelijk maakte hij deze bal wel weer goed door tijdens een setpunt van Erasmus, na wat beschreven kan worden als een vrouwenrally, de bal uiteindelijk wel te scoren. Na een blok van ons en een foute smash van Erasmus was het weer eens feest. 26-24.
3-1 Winst!

Dit betekend dat we de balans na de eerste helft van de competitie kunnen opmaken. We staan 8ste met 23 punten uit 11 gespeelde wedstrijden. De eerst volgende wedstrijd na de winterstop die we spelen is tegen VollinGo HS1 in Gouda.
Dit was het dan voor dit kalenderjaar en ik wens jullie alvast fijne kerstdagen toe en een goede jaarwisseling (ja ik weet dat het te vroeg is, maar dat maakt me niet uit)